Ailece İbadet Zamanı Beklentiyi Karşılamadığında

Bir itirafta bulunmam gerekiyor. Hayatım boyunca bir ebeveyn, bir pastör ve çocuk kitabı yazarı oldum; ancak yine de beş çocuğumla yaptığım ailece tapınma vakitleri konusunda kendime çok yüksek not veremem. Hepsi artık yetişkin oldu ve çoğu evden ayrıldı (veya ayrılmak üzere). Ancak onlar küçükken, bu vakitler konusunda pek istikrarlı değildik. Paylaşımlar ya çok uzun ya da çok kısa olurdu. Sorduğum sorular bazen çok kolay bazen de çok zor kaçardı. Bir tartışma başladığında ise genellikle ya sönük geçerdi ya da çok gürültü; ağlamalar, konu dışı sorular, tuvalet molaları veya çocuklardan birini disipline etme gereğiyle bölünürdü.

Belki siz de benzer şeyler hissediyorsunuzdur. Ancak öğrendiğim derslerden faydalanmanız için hâlâ vaktiniz olabilir; neleri iyi yaptığımı ve neleri kesinlikle yanlış yaptığımı sizinle paylaşmak istiyorum. Önce bu vakitlerin nasıl uygulanmaması gerektiğiyle başlayalım.

Nasıl Uygulanmamalı?

İlk olarak, bu vakti bir zevkten ziyade bir görev haline getirmeyin. Tanrı’nın Sözü’ne yaklaşırken takındığınız tavır ve üslup çocuklarınızı etkileyecektir. Eğer hareketsiz oturup dinleme konusunda pek hevesli değillerse, bu zamana sertlikle veya yargılayıcı bir ruhla yaklaşmaktan kaçının.

İkinci olarak, kapasitenizi zorlamayın. Bu konuya “nasıl uygulanmalı” bölümünde daha olumlu bir şekilde değineceğim. Ama şimdilik şunu bilmeniz yeterli: Daha fazla konuyu ele almak, sizi veya ailenizi daha ruhsal ya da daha olgun kılmaz.

Üçüncü olarak, hazır bir kaynak kullanıyorsanız, çocukların koptuğunu hissettiğinizde metni sonuna kadar bitirmek için zorlamayın. Hepimizin kötü günleri olur; eğer bugün onlardan biriyse, sadece kısa bir ayet okuyun, kısa bir dua edin ve belki de ailece bir oyun oynayın.

Dördüncü olarak, eğer moraliniz bozuksa, duygularınızı yatıştırana kadar bu vakti ertelemeniz daha iyi olabilir. Çocuklarınızın zihnindeki ailece tapınma anılarının, anne babanın öfkesi veya eleştirisiyle gölgelenmesini istemezsiniz. Çocuklar onlara ne öğrettiğinizden ziyade, o an ne hissettiklerini hatırlayacaklardır.

Beşinci olarak, ders vermeyin (nutuk çekmeyin). Küçük çocuklar için dinlemek zordur.

Altıncı olarak, sürekli yeni ve orijinal bir şeyler yapma konusunda endişelenmeyin. Kutsal Yazıları çok az yorumla (veya hiç yorum yapmadan) okumak, ailenizin en önemli Hristiyan duruşu olan “dinlemeyi” birlikte pratik etmesi için harika bir yoldur (“Şimdi sözümü dikkatle dinler, antlaşmama uyarsanız...” [Mısır’dan Çıkış 19:5]; “Dinle, ey İsrail!” [Yasa’nın Tekrarı 6:4]; “Bunları söyleyeni reddetmemeye dikkat edin…” [İbraniler 12:25]). Hem geçmişteki hem de günümüzdeki diğer Hristiyanların duaları ve düşünceleri de size yardımcı olabilir. Aslında her zaman kendi sözünüzü paylaşmak yerine, ailenize Kutsal Yazılar’ın sözlerini ve diğer imanlıların düşüncelerini dinleme konusunda öncülük etmek; Tanrı’nın sağladıklarına güvenmeyi, iman topluluğuna sevgiyi ve başkalarıyla birlikte öğrenme alçakgönüllülüğünü örnek olarak gösterir.

Nasıl Uygulanmalı?

Birincisi, gerçekçi olun. Programınızın buna izin vermeyeceğini bildiğiniz halde haftanın yedi günü için söz vermeyin. Haftada bir günle başlayın; belki Pazar akşamları buna uygun olabilir. Ya da haftada üç günü hedefleyin ve bunun hangi günler olduğu konusunda kendinizi sıkmayın. Pazartesi ve Çarşamba futbol, Perşembe bale varsa; Pazar, Salı ve Cuma günleri Kutsal Kitap çalışmayı hedefleyin. Burada önemli olan esneklik ve özgürlüktür. İsa Mesih’in bir sözünü uyarlayacak olursak; ailece tapınma vakti insan için yaratıldı, insan ailece tapınma vakti için değil (Markos 2:27)! İster haftada bir, ister her gece yapın; özgürsünüz. İster hızlı, ister yavaş ilerleyin. İster çok okuyun (2. Petrus gibi bütün bir bölüm), ister az okuyun (kilit bir ayet). Birlikte geçirdiğiniz vaktin kısalığını küçümsemeyin. Unutmayın ki Tanrı’nın sözü asla boşa dönmez (Yeşaya 55:11). Tanrı küçük şeylerden hoşnut olur (Matta 13:31; 19:14; Luka 2:1–4) ve bizim gözümüzde küçük ve zayıf görünen şeylerden genellikle büyük işler çıkarır (2. Korintliler 12:9).

İkincisi, kısa ve öz (tatlı) olmasına gayret edin. Masadan doymuş değil, daha fazlasını ister halde kalksınlar. “Tatlı” derken şunu kastediyorum: “Tadın da görün, RAB ne iyidir!” (Mezmur 34:8). Onlarda neşe, merak ve lütuf duygusu uyandırmaya çalışın.

Üçüncüsü, mikrofonu paylaşın. Çocuklar harika sorular sorar ve harika gözlemler yaparlar! Konuşmalarına izin verin ve onları duymaktan ne kadar mutlu olduğunuzu hissettirin.

Çocuklarınıza Tanrı’yı ve O’nun Sözü’nü neden sevdiğinizi anlatın!

Dördüncüsü, eğer bir rehber kullanıyorsanız, okumaları ayarlamaktan, sadece en iyi soruları seçmekten veya ailenize daha uygun sorular üretmekten çekinmeyin. Kendi sorularınızı hazırlarken evdeki yaşlara, mizaçlara, ilgi alanlarına ve deneyimlere dikkat edin. Örneğin, anaokulundaki çocuğunuzu dahil etmek için basit bir evet/hayır sorusuyla veya herkes için kolay bir gözlem sorusuyla başlayabilirsiniz (“Zakkay kısa boylu muydu, uzun boylu mu?”). Ardından, aileyi iyi bir tartışmaya açabilecek daha derin bir soruya geçebilirsiniz (“Boyu kısa olduğu için Zakkay ne yaptı? Bu bize onun hakkında ne anlatıyor?”). Soruların derinliği kadar kalitesi de önemlidir. Çocuklarınıza Kutsal Kitap’ı nasıl okuyacaklarını öğreten sorular çok değerlidir! Bu yüzden metnin içeriği (gözlem), ana fikirler ve mesaj (yorum) ve öğrenilenleri hayata geçirmenin pratik yolları (uygulama) hakkında sorular sorun.

Beşincisi, Tanrı’nın Sözü’ne yaklaşırken örnek olarak onlarda merak ve hayranlık uyandırın. “Hikâyede seni en çok ne şaşırttı?” gibi ucu açık sorular harikadır, çünkü bunların doğru ya da yanlış cevabı yoktur. Ayrıca, eğer çocuklarınız sanata yatkınsa, derse dayalı resimler yapmaktan veya boyama yapıp ailenizle paylaşmaktan keyif alabilirler.

Altıncısı, ilahiler söyleyin! Çocukların sevdikleri bir ilahi seçmelerine izin verin. Evde bir ilahi kitabı bulundurabilir veya Pazar günü kilisede söylediğiniz bir ilahiyi hatırlayabilirsiniz; bu noktada kilise bültenleri çok işe yarayabilir! Ayrıca bedeninizi hareket ettirmek de yardımcı olabilir. Tanrı’nın kutsal adını yüceltirken ellerinizi kaldırın (1. Timoteos 2:8). Günahlarınızı itiraf ederken diz çökün (Daniel 6:10) veya yere kapanın (Luka 5:8). Dua ederken farklı bedensel duruşlar kullanmak, zihni ve bedeni yeni yollarla sürece dahil eder. “Ayağa kalkın! Başlangıçtan sonsuza kadar var olan Tanrınız RAB'be övgüler olsun.” (Nehemya 9:5). Hatta şarkı söyleyin, dans edin ve tef çalın (“Musa'yla İsrailliler RAB'be şu ezgiyi söylediler” ve “Harun'un kızkardeşi Peygamber Miryam tefini eline aldı, bütün kadınlar teflerle, oynayarak onu izlediler.” Mısır’dan Çıkış 15:1, 20).

Yedincisi, kişisel olun. Tanrı’yı ve O’nun Sözü’nü neden sevdiğinizi paylaşın. Günahlarınızı itiraf edin ve eksikliklerinizi kabul edin. Bağışlanma dileyin.

Sekizincisi, uzun vadeli düşünün. Bazı akşamlar ailece tapınma vakti çok kısa ve basit gelebilir; ancak bu anların her birinin, İsa Mesih’in Kendi Ruhu aracılığıyla ailenizi nasıl beslediğini ve yönlendirdiğini unutmayın. Zamanla, Kutsal Yazılar ve dua ile geçirilen o kısa anlar birikmeye başlar. Çocukların ilgisinde veya katılımında bir gecede büyük değişimler beklemeyin, ancak küçük sadakat adımlarının uzun vadedeki etkisini de asla hafife almayın.

Dokuzuncusu, tekrar edin. Eğer aynı duaları kullanır ve Kutsal Yazılar’ın aynı bölümlerini düzenli olarak okursanız, kısa süre sonra ailenizin bu sözleri hiç çaba sarf etmeden yüreklerine ve dillerine kazıdığını göreceksiniz. Yakında çocuklarınız kapanış duasını veya kutsama duasını hiçbir nota bakmadan sizinle birlikte söylemeye başlayacaktır. Çok geçmeden Mezmur 1 veya Mezmur 23 gibi bölümleri ezberlenmiş olacaklar. Tekrar etmek bir lütuftur.

Onuncu ve sonuncusu, dua edin. Bilgelik için dua edin. Çocuklarınız için dua edin. Söz ve dua ile geçirdiğiniz zamanın meyve vermesi ve Tanrı’nın Kendi Ruhu’nun meyvelerini ailenizde yetiştirmesi için dua edin. Ailece tapınma vakitlerinin yıllarca sürmesi ve ailenizin en güzel anılarından biri haline gelmesi için dua edin.

Douglas Sean O’Donnell (Aberdeen Üniversitesi'nde Doktora yapmıştır), Crossway'de Kutsal Kitap ve kilise kaynakları editörlüğünden sorumlu kıdemli başkan yardımcısıdır ve ESV Çeviri Denetleme Komitesi üyesi ve Pastör Teologlar Merkezi'nin Kıdemli Üyesidir. Yorum kitapları, Kutsal Kitap çalışmaları, ibadet kitapları ve çocuk müfredatı da dahil olmak üzere yirmiyi aşkın kitap yazmıştır. Yazarlığının yanı sıra, Crossway'in Yunanca Yeni Ahit Yorumu, Özlü Kutsal Kitap Yorumu, Sohbet Yorumu ve Kutsal Yazılar Üzerine Reformcu Teolojik Yorum gibi birçok önemli yorum serisine editör olarak katkıda bulunmaktadır. "Knowing the Bible" serisinin genel editörü ve "The Sing! Hymnal"ın litürji ve Kutsal Yazılar editörüdür.

Bu makale, Crossway tarafından yayınlanan orijinal İngilizce makaleden izin alınarak çevrilmiştir.
Makalenin orijinali için buraya tıklayınız.

Evlilik ve Aile

Bu kategoriye ait makaleler

Çocuklara Kutsal Kitap’ı Öğretmek İçin 7 İpucu

Ailece İbadet Zamanı Nasıl Uygulanır (ve Nasıl Uygulanmaz)?